Λίγο μετά το τέλος της χειμερινής εξεταστικής στα μέσα Μαρτίου και την έναρξη του εαρινού εξαμήνου στις αρχές Απριλίου (!), είναι σημαντικό να θυμηθούμε κάποια από τα γεγονότα που μας έφεραν ως εδώ.
Γιατί γεγονός είναι πως έχουμε φτάσει να θεωρούμε ως κανονική μια καθ’όλα ανώμαλη κατάσταση. Σύμφωνα με το ακαδημαϊκό ημερολόγιο όπως αυτό ίσχυε σε κανονικές συνθήκες, θα έπρεπε ήδη να βρισκόμαστε στα μέσα του εαρινού εξαμήνου. Αντί για αυτό, το εξάμηνο δεν έχει ουσιαστικά καν αρχίσει, πράγμα που φυσικά είναι σε βάρος της ακαδημαϊκής πληρότητας του εξαμήνου αλλά και των καλοκαιρινών διακοπών, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη δυνατότητα προετοιμασίας των φοιτητών και για την επαναληπτική εξεταστική του Σεπτεμβρίου.
Τελικά λοιπόν, ποια είναι η λογική που έχει διαμορφωθεί στο ΕΜΠ την τελευταία διετία;
Μα φυσικά είναι η λογική του λουκέτου που θέλει να γίνονται εξάμηνα με 4 και 5 εβδομάδες μαθημάτων και στη συνέχεια να σύρονται οι φοιτητές σε διπλές εξεταστικές το Σεπτέμβρη, προκειμένου να σωθούν τα προσχήματα…
Είναι η λογική του ΕΜΠ-εξεταστικού κέντρου, που θέλει τους φοιτητές έξω από το πανεπιστήμιο και να προσέρχονται σε αυτό μόνο την περίοδο της εξεταστικής.
Είναι η λογική της απαξίωσης της διδασκαλίας και των εργαστηρίων και η θεοποίηση της εξέτασης, η οποία δεν πρέπει με κανένα τρόπο να χαθεί. Κι ας μην έχει γίνει καμιά ουσιαστική διδασκαλία.
Είναι η λογική που επηρεάζει την τύχη όλων των φοιτητών και για τα επόμενα χρόνια μια και θα περάσει πολύς καιρός «επαναστατικών διακοπών» ώστε να μπορέσουν οι φοιτητές να επανέλθουν σε κανονικούς ρυθμούς σπουδών.
Ποιος όμως ευθύνεται για αυτή την κατάσταση;
από το πανεπιστήμιο, και να μην ενδιαφέρονται ούτε για την ποιότητα των σπουδών τους, ούτε για το ίδρυμα αυτό καθ’αυτό, το οποίο γνώρισε μια άνευ προηγουμένου υποβάθμιση, τόσο με υλικές καταστροφές όσο και με ανεπανόρθωτη βλάβη στο κύρος του.
Οι «επαγγελματίες επαναστάτες» θέλησαν να μας πείσουν πως γίνεται να δίνουμε εξεταστική χωρίς να έχουμε διδαχθεί τα μαθήματα, πως μπορούμε να γίνουμε μηχανικοί χωρίς εργαστηριακή παιδεία, πως η ποιότητα των σπουδών μας δεν έχει να κάνει με την απήχηση του διπλώματος μας στην αγορά εργασίας.
Φρόντισαν να μας καλλιεργήσουν την ψευδαίσθηση πως τα δικαιώματα κατακτώνται μέσα από καταλήψεις και μέσα από το κλειστό πανεπιστήμιο. Πως η ποιότητα των σπουδών μας δεν έχει να κάνει με την επαγγελματική μας αποκατάσταση σε μια ολοένα και πιο ανταγωνιστική αγορά εργασίας.
«Κατάληψη και άγιος ο θεός...»
Ξέρουμε πως κάποιοι έχουν θεοποιήσει την κατάληψη. Θα μας απαντήσουν όμως ποτέ άραγε στα παρακάτω;
- Η συνεχής απώλεια διδακτικών ωρών δεν είναι έμπρακτη απαξίωση του πτυχίου μας;
- Οι διπλές εξεταστικές και οι ανύπαρκτες διακοπές δεν είναι εντατικοποίηση σπουδών;
- Οι δεκάδες συμφοιτητές μας που αναγκάστηκαν πέρισυ να ενοικιάζουν κατοικίες χωρίς να πραγματοποιούνται μαθήματα δεν πλήρωσαν τα σπασμένα;
- Οι δεκάδες τελειόφοιτοι που ήθελαν να πάρουν το δίπλωμα τους για να εργαστούν ή να συνεχίσουν τις σπουδές τους δεν θίγονται;
- Πώς το πτυχίο του ΕΜΠ θα γίνει ανταγωνιστικό στη σύγχρονη ευρωπαϊκή αγορά εργασίας;
Ο «τρίτος γύρος των κινητοποίησεων…»
Πριν από κάποιες μέρες, υπέπεσε στην αντίληψή μας κείμενο που εξεδόθει μετά από το πανελλαδικό διήμερο της ΕΑΑΚ (22/23 μαρτίου) το οποίο μιλά εμφανώς για «τρίτο γύρο κινητοποιήσεων» – καταλήψεων, προσπάθεια η οποία ήδη υλοποιείται μέσα στις σχολές με αλλεπάλληλες γενικές συνελεύσεις στις οποίες δεν εξασφαλίζεται απαρτία (διαφωτιστικό παράδειγμα η Σχολή μας).
Εμείς ρωτάμε:
- Μήπως κάποιοι επαναστατούν ενάντια στην πρόοδο επειδή ωφελούνται από τη στασιμότητα;
- Μήπως η κατάληψη χωρίς λόγο είναι μέσο συσπείρωσης και φανατισμού όσων τους στηρίζουν;
- Μήπως η διαρκής κατάληψη τους απαλλάσσει από την ανάγκη να προτείνουν κάτι συγκεκριμένο;
Και ποιος ωφελείται;
Εμείς δεν βλέπουμε ποιοι ωφελούνται από την κατάληψη και το νεκρό πανεπιστήμιο, χωρίς ακαδημαϊκή και ερευνητική δραστηριότητα… Αυτό το ξέρουν άλλοι…
Αντίθετα, βλέπουμε τον μόνο χαμένο: Και αυτός είναι οι φοιτητές, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα για κάθε «γύρο κινητοποιήσεων» που ευαγγελίζονται οι προφήτες της στασιμότητας…
Μην κρίνεις από τα χρώμα, κρίνε τις προτάσεις!
